Kowalstwo Artystyczne

W okresie klasycyzmu obowiązywały pewne kanony, które dotyczyły również ogrodzeń. Dopuszczało się jedynie akcenty, często oryginalne i monumentalne, takie np. jak bramy miejskie i pałacowe, a także inne obiekty o wybitnie indywidualnym charakterze architektonicznym. Secesja, czyli odejście od klasycyzmu, wyzwoliła całą paletę rozwiązań. Wśród rozwiązań secesyjnych, które często wprowadzały roślinne motywy dekoracyjne. Powstały również szlachetne, często monumentalne rozwiązania, zwłaszcza w architekturze miejskiej, które obecnie po krótkim okresie niełaski dla secesji są znowu cenione.
Secesja w architekturze zaznaczyła się m.in. rozkwitem najróżniejszego typu form ogrodzeniowych. Charakterystycznym przykładem jest tu monumentalne ogrodzenie pomnika Adama Mickiewicza w Warszawie na Krakowskim Przedmieściu, z ozdobną kratą.
Wprowadzenie ceramiki budowlanej, u nas już w średniowieczu na przełomie XVII i XVIII w., rozpowszechniło cegłę jako materiał do budowy ogrodzeń. Renesans i barok wprowadziły do murów kamiennych i ceglanych białe i barwne tynki oraz akcenty rzeźbiarskie i malarskie.
Współczesna sztuka architektoniczna z powodzeniem czerpie to, co najlepsze z tradycji, wnoszą jednocześnie zupełnie nowe rozwiązania, akcenty i innowacje.